Οστικό οίδημα

   Η Άκανθα Πτέρνας είναι μία από τις παθήσεις που ταλαιπωρούν πολύ τους ασθενείς. Ο λόγος είναι ότι υπάρχει μια σύγχυση γιατί θεωρείται ως μείζον πρόβλημα η ύπαρξη της άκανθας.
Υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών με άκανθα πτέρνας οι οποίοι δεν έχουν καθόλου συμπτώματα (τυχαίο εύρημα σε μια ακτινογραφία που έγινε για άλλο λόγο) καθώς και ασθενείς που περιγράφουν τον πόνο τους σα να έχουν άκανθα, ενώ η ακτινογραφία τους είναι φυσιολογική. Σ’ αυτή την περίπτωση το πιθανότερο είναι να πάσχουν από πελματιαία απονευρωσίτιδα. Εξάλλου η χρόνια πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι αυτή που τελικά οδηγεί στην δημιουργία της άκανθας.

   Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη της άκανθας αλλά η φλεγμονή που δημιουργείται γύρω από αυτή.
Η θεραπεία στην οξεία φάση της πάθησης με εγχύσεις κορτιζόνης και ορθωτικά πέλματα είναι αποτελεσματική σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών. Η χρήση των ορθωτικών πελμάτων έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν ο ασθενής βρίσκεται στο τελικό στάδιο της αποκατάστασης και ο πόνος έχει εξαλειφθεί δρώντας προληπτικά.
Έτσι ο ασθενής συνεχίζει να πονά για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα τη διαταραχή του φυσιολογικού κύκλου βάδισης και τη δημιουργία δευτεροπαθών παθήσεων όπως μεταταρσαλγία του 4 ου και 5ου μετατάρσιου, τενοντίτιδα οπίσθιου κνημιαίου και κόπωση του γαστροκνήμιου μυός κάτι που κάνει δυσκολότερη την αποκατάσταση.
Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος στα πρώτα βήματα μετά το πρωινό ξύπνημα, ο οποίος μειώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και μπορεί να χειροτερέψει στο τέλος μιας ιδιαίτερα απαιτητικής μέρας.

   Η θεραπεία με κρουστικό υπέρηχο έχει θεαματικά αποτελέσματα (μέσα σε 6 συνεδρίες) διότι δεν επιταχύνει μόνο την απορρόφηση της φλεγμονής γύρω από την άκανθα αλλά και από τις άλλες προσβεβλημένες δομές (μύες – τένοντες) κάτι που την κάνει να υπερτερεί συγκριτικά με όλες τις άλλες μεθόδους. Αν ο ασθενής πονά έντονα για μεγάλο χρονικό διάστημα πάνω από 6 μήνες ίσως χρειαστεί να κάνει ένα δεύτερο κύκλο θεραπειών μετά από 4 μήνες.

Διαβάστε επίσης το άρθρο μας με θέμα Ορθωτικά πέλματα – ο ρόλος τους στην αποκατάσταση.

Το οστικό οίδημα είναι μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία παρατηρείται συσσώρευση υγρού εντός του οστού με αποτέλεσμα την δημιουργία οιδήματος.
Διακρίνεται σε τραυματικό και μη-τραυματικό και ταξινομείται σε τρεις τύπους ανάλογα με την έκταση και την περιοχή που απεικονίζεται.
Στο τραυματικό οίδημα ο τύπος Ι απεικονίζεται ως ένα διάχυτο, εκτεταμένο οίδημα που προκαλείται συνήθως από τραυματισμούς εξ’ αντιτυπίας (τραυματισμός στην αντίθετη πλευρά της πρόσκρουσης των οστών μετά από ρήξη συνδέσμου).
Ο τύπος ΙΙ απεικονίζεται ως ένα εντοπισμένο οίδημα κοντά στον αρθρικό χόνδρο ή στο περιόστεο και προκαλείται συνήθως από τραυματισμούς υπέρχησης του τένοντα στο σημείο πρόσφυσής του στο περιόστεο.
Ο τύπος ΙΙΙ απεικονίζεται ως μια μικρή παραμόρφωση, συνήθως γραμμική και αφορά κάταγμα ή οστεοχόνδρινη βλάβη.
Οι ίδιοι τύποι απεικονίζονται και στο μη-τραυματικό οίδημα όμως οι μηχανισμοί που το προκαλούν είναι διαφορετικοί αφού σχετίζεται με άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως οστεονέκρωση, καλοήθη ή κακοήθη όγκο, οστικό έμφακτο, φλεγμονώδεις αρθροπάθειες, σηπτική αρθρίτιδα, μεταβολικές παθήσεις των οστών, οστεοαρθρίτιδα κ.τ.λ. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται περαιτέρω έλεγχος του ασθενή.
Η θεραπεία περιλαμβάνει ανάπαυση, αποφόρτιση του σκέλους κατά τη βάδιση και εξειδικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης.
Επειδή το οστικό οίδημα είναι μια εν τω βάθει παθολογία απαιτούνται μηχανήματα όπως ο μαγνητικός διεγέρτης ή η αντλία που από τη μια έχουν διεισδυτικότητα και από την άλλη την δυνατότητα να αποκαταστήσουν την διαπερατότητα της κυτταρικής μεμβράνης των προσβεβλημένων κυττάρων επιταχύνοντας έτσι την απορρόφηση του οιδήματος.
Η παρουσία πόνου για διάστημα άνω των δύο μηνών χρίζει διερεύνησης για τυχόν ενεργοποίηση trigger points (σημεία πυροδότησης πόνου) αφού μπορεί να πυροδοτηθούν σε οποιαδήποτε παθολογία.
Ο χρόνος αποκατάστασης κυμαίνεται από 3-12 μήνες και εξαρτάται από τον τύπο του οιδήματος, από το επίπεδο δραστηριοποίησης του ασθενή στη φάση αποφόρτισης και από την παθολογία από την οποία έχει προκληθεί το οίδημα.
Η πρόοδος της αποκατάστασης γίνεται με επαναληπτική μαγνητική τομογραφία (MRI) περίπου 3 μήνες μετά τη διάγνωση.

Διαβάστε επίσης το άρθρο μας: Trigger points – Η κρυφή παθολογία πίσω από τις μυοσκελετικές παθήσεις.
Διαβάστε επίσης το άρθρο μας: Κρουστικός υπέρηχος