άκανθα πτέρνας

Η άκανθα πτέρνας είναι μία από τις παθήσεις που ταλαιπωρούν πολύ τους ασθενείς. Ο λόγος είναι ότι υπάρχει μια σύγχυση γιατί θεωρείται ως μείζον πρόβλημα η ύπαρξη της άκανθας.
Υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών με άκανθα πτέρνας οι οποίοι δεν έχουν καθόλου συμπτώματα (τυχαίο εύρημα σε μια ακτινογραφία που έγινε για άλλο λόγο) καθώς και ασθενείς που περιγράφουν τον πόνο τους σα να έχουν άκανθα, ενώ η ακτινογραφία τους είναι φυσιολογική. Σ’ αυτή την περίπτωση το πιθανότερο είναι να πάσχουν από πελματιαία απονευρωσίτιδα. Εξάλλου η χρόνια πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι αυτή που τελικά οδηγεί στην δημιουργία της άκανθας.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη της άκανθας αλλά η φλεγμονή που δημιουργείται γύρω από αυτή.
Η θεραπεία στην οξεία φάση της πάθησης με εγχύσεις κορτιζόνης και ορθωτικά πέλματα είναι αποτελεσματική σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών. Η χρήση των ορθωτικών πελμάτων έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν ο ασθενής βρίσκεται στο τελικό στάδιο της αποκατάστασης και ο πόνος έχει εξαλειφθεί δρώντας προληπτικά.
Έτσι ο ασθενής συνεχίζει να πονά για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα τη διαταραχή του φυσιολογικού κύκλου βάδισης και τη δημιουργία δευτεροπαθών παθήσεων όπως μεταταρσαλγία του 4 ου και 5ου μετατάρσιου, τενοντίτιδα οπίσθιου κνημιαίου και κόπωση του γαστροκνήμιου μυός κάτι που κάνει δυσκολότερη την αποκατάσταση.
Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος στα πρώτα βήματα μετά το πρωινό ξύπνημα, ο οποίος μειώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και μπορεί να χειροτερέψει στο τέλος μιας ιδιαίτερα απαιτητικής μέρας.
Η θεραπεία με κρουστικό υπέρηχο έχει θεαματικά αποτελέσματα (μέσα σε 6 συνεδρίες) διότι δεν επιταχύνει μόνο την απορρόφηση της φλεγμονής γύρω από την άκανθα αλλά και από τις άλλες προσβεβλημένες δομές (μύες – τένοντες) κάτι που την κάνει να υπερτερεί συγκριτικά με όλες τις άλλες μεθόδους. Αν ο ασθενής πονά έντονα για μεγάλο χρονικό διάστημα πάνω από 6 μήνες ίσως χρειαστεί να κάνει ένα δεύτερο κύκλο θεραπειών μετά από 4 μήνες.

Η άκανθα πτέρνας είναι μία από τις παθήσεις που ταλαιπωρούν πολύ τους ασθενείς. Ο λόγος είναι ότι υπάρχει μια σύγχυση γιατί θεωρείται ως μείζον πρόβλημα η ύπαρξη της άκανθας.
Υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών με άκανθα πτέρνας οι οποίοι δεν έχουν καθόλου συμπτώματα (τυχαίο εύρημα σε μια ακτινογραφία που έγινε για άλλο λόγο) καθώς και ασθενείς που περιγράφουν τον πόνο τους σα να έχουν άκανθα, ενώ η ακτινογραφία τους είναι φυσιολογική. Σ’ αυτή την περίπτωση το πιθανότερο είναι να πάσχουν από πελματιαία απονευρωσίτιδα. Εξάλλου η χρόνια πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι αυτή που τελικά οδηγεί στην δημιουργία της άκανθας.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη της άκανθας αλλά η φλεγμονή που δημιουργείται γύρω από αυτή.
Η θεραπεία στην οξεία φάση της πάθησης με εγχύσεις κορτιζόνης και ορθωτικά πέλματα είναι αποτελεσματική σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών. Η χρήση των ορθωτικών πελμάτων έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν ο ασθενής βρίσκεται στο τελικό στάδιο της αποκατάστασης και ο πόνος έχει εξαλειφθεί δρώντας προληπτικά.
Έτσι ο ασθενής συνεχίζει να πονά για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα τη διαταραχή του φυσιολογικού κύκλου βάδισης και τη δημιουργία δευτεροπαθών παθήσεων όπως μεταταρσαλγία του 4 ου και 5ου μετατάρσιου, τενοντίτιδα οπίσθιου κνημιαίου και κόπωση του γαστροκνήμιου μυός κάτι που κάνει δυσκολότερη την αποκατάσταση.
Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος στα πρώτα βήματα μετά το πρωινό ξύπνημα, ο οποίος μειώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και μπορεί να χειροτερέψει στο τέλος μιας ιδιαίτερα απαιτητικής μέρας.
Η θεραπεία με κρουστικό υπέρηχο έχει θεαματικά αποτελέσματα (μέσα σε 6 συνεδρίες) διότι δεν επιταχύνει μόνο την απορρόφηση της φλεγμονής γύρω από την άκανθα αλλά και από τις άλλες προσβεβλημένες δομές (μύες – τένοντες) κάτι που την κάνει να υπερτερεί συγκριτικά με όλες τις άλλες μεθόδους. Αν ο ασθενής πονά έντονα για μεγάλο χρονικό διάστημα πάνω από 6 μήνες ίσως χρειαστεί να κάνει ένα δεύτερο κύκλο θεραπειών μετά από 4 μήνες.