Διαχείριση οστεοαρθρίτιδας

Ο όρος οστεοαρθρίτιδα είναι ένας ατυχής όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την προοδευτική εκφύλιση μιας άρθρωσης. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει εκφύλιση μόνο των οστών αλλά και άλλων παρακείμενων δομών.
Ο όρος μυοαρθροπάθεια (Palla 1998) περιγράφει ακριβώς την πάθηση η οποία προκαλεί εκφύλιση όχι μόνο του αρθρικού χόνδρου και του υποχόνδριου οστού αλλά και των μυών μιας άρθρωσης. Ο όρος όμως οστεοαρθρίτιδα είναι τόσο καλά εγκατεστημένος που είναι απίθανο να αλλάξει.
Η οστεοαρθρίτιδα επηρεάζει συνήθως το γυναικείο φύλλο μετά τα 45 έτη και εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στις αρθρώσεις των ισχίων και τον γονάτων λόγω των μεγαλύτερων φορτίων που δέχονται. Διακρίνεται σε πρωτοπαθή – ιδιοπαθή, αγνώστου αιτιολογίας και δευτεροπαθή – επίκτητη μετά από τραυματισμό, κάταγμα, χειρουργείο, με περιόδους εξάρσεων και υφέσεων.
Στις περιόδους έξαρσης παρατηρείται αιφνίδιος έντονος διαξιφιστικός πόνος (σουβλιά) ακόμη και κατά την ανάπαυση ή και κατά την διάρκεια του ύπνου, καθώς και αιφνίδιος περιορισμός εύρους κίνησης.
Η συντηρητική θεραπεία γίνεται με αντιφλεγμονώδη φάρμακα με ενδοαρθρικές εγχύσεις υαλουρονικού οξέος και αντιφλεγμονοδών ουσιών, με συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν χονδροϊτίνη – γλουκοζαμίνη και φυσικοθεραπεία.
Δυστυχώς η πλειοψηφία των ασθενών δεν υπόκεινται σε ολοκληρωμένη θεραπεία κάνοντας μόνο τις εγχύσεις που μειώνουν την φλεγμονή του χόνδρου και έτσι ο ασθενής συνεχίζει να πονά αφού ακόμα έχει φλεγμονή στους μύες και στον αρθρικό υμένα.
Η θεραπεία χωρίζεται σε δύο μέρη.
Το πρώτο αφορά τη μείωση της φλεγμονής και του πόνου στις προσβεβλημένες δομές.
Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι η κινησιοθεραπεία. Ο ασθενής μέσα από αξιολόγηση εκτελεί το εξατομικευμένο πρόγραμμα για τουλάχιστον τρεις μήνες.
Έτσι οι αρθρώσεις αποφορτίζονται και η οστεοαρθρίτιδα αναχαιτίζεται.
Βέβαια όταν η οστεοαρθρίτιδα έχει φτάσει στο τελικό στάδιο, η μόνη λύση είναι το χειρουργείο.
 
Καλέστε μας για μια εξατομικευμένη αξιολόγηση με στόχο τη βλετίωση της καθημερινότητάς σας.